30 czerwca 1983 roku znaleziono powieszone ciało Jana Samsonowicza (ur. 27 marca 1944 w Gorlicach), działacza NSZZ „Solidarność” i jednego z inicjatorów powstania Ruchu Młodej Polski.
Absolwent filologii polskiej na Uniwersytecie Gdańskim (1977). Od 1967 był członkiem i przewodniczącym Koła Młodych Związku Literatów Polskich w Gdańsku.
Pracował jako ekspedytor, referent i zaopatrzeniowiec. Od roku 1977 współpracownik ROPCiO, w roku 1978 współzałożyciel Ruchu Młodej Polski, od roku 1978 współpracownik WZZ Wybrzeża.
15 sierpnia 1980 roku był przedstawicielem Akademii Medycznej w Gdańsku (gdzie był zatrudniony jako referent w dziale zaopatrzenia) w strajkującej Stoczni Gdańskiej im. Lenina. Po zakończeniu strajków w sierpniu roku 1980 został wybrany przewodniczącym Komisji Zakładowej NSZZ "Solidarność" na AM w Gdańsku.
Na przełomie maja i czerwca roku 1981 przeprowadził strajk głodowy z żądaniem wypuszczenia wszystkich więźniów politycznych PRL. Wybrany delegatem na I Zjazd Krajowy Delegatów NSZZ Solidarność, został członkiem Prezydium Zarządu Regionu. W nocy 13 grudnia 1981 roku został internowany w obozie w Strzebielinku, później przeniesiono go do obozu w Iławie. Uwolniony 16 lipca 1982 roku.
Od początku jego działalności komunistyczne służby miały go na oku. Służba Bezpieczeństwa prowadziła sprawy operacyjne Dominik, Medyk i Samson. Wraz z Piotrem Dykiem prowadził tajną komórkę kontrwywiadowczą "Solidarności", która wpadła na trop tajnego współpracownika SB, ulokowanego wysoko we władzach związku oraz zbadała kanały przepływów pomocy finansowej z Zachodu dla "Solidarności", kontrolę nad którymi przejęła SB.
30 czerwca 1983 roku jego ciało znaleziono powieszone na płocie przy stadionie Klubu Sportowego Stoczniowiec w Gdańsku Młyniskach.
Wszystkie poszlaki wskazywały na intencjonalne działania osób trzecich w celu upozorowania samobójstwa. Powstała w 1989 roku Sejmowa Komisja Nadzwyczajna do Zbadania Działalności MSW umieściła jego nazwisko na liście potencjalnych ofiar przestępczych działań MSW i SB w czasie stanu wojennego.
W 1991 r. Prokuratura Wojewódzka w Gdańsku wznowiła śledztwo w sprawie jego śmierci.
Został pochowany na cmentarzu katolickim w Sopocie (kwatera B3-10-2). Jego pogrzeb stał się areną wielotysięcznej manifestacji patriotycznej. Pośmiertnie został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2006) oraz Krzyżem Wolności i Solidarności (2018).
Cześć jego Pamięci!

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz