Feliks Koneczny. Dzieła zebrane
„W r. 974 posłał Mieszko I do Rzymu pukiel włosów najstarszego syna Bolesława, który właśnie obchodził postrzyżyny, kończąc siedem lat życia. Znaczyło to, że poleca go opiece Rzymu, prosi, żeby papież uznał jego rodowe prawa, a zatem przede wszystkim prawo do następstwa tronu po ojcu; przez to samo mieściła się w tym prośba o uznanie samoistności piastowskiego państwa, o przyjęcie do wiadomości, że do szeregu państw chrześcijańskich przybyło nowe, nie będące wcale jakimś niemieckim margrabstwem. Poselstwo z puklem włosów nie było nowiną dla papieskiego dworu, przysyłano tam włosy książąt, a nawet z cesarskiej rodziny bizantyńskiej złożono raz pukle włosów u stóp papieskiego tronu. Krok naszego Mieszka nie był więc żadnym wybrykiem barbarzyńcy, lecz zgadzał się zupełnie z ówczesnym wschodnim obyczajem i dworskim ceremoniałem”.
F. Koneczny, „Nowiny z historiografii polskiej”, t. IV „Dzieł zebranych”.
Mieszko I.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz