Z palety barw wybrał biel i czerwień
Kiedy Pomorze wróciło w granice odrodzonej Rzeczypospolitej, nastała swoista moda na ten region. Z innych stron Polski zjeżdżali twórcy, intelektualiści, animatorzy życia artystycznego. Jednym z nich był Julian Fałat, jeden z najwybitniejszych polskich akwarelistów – niezrównany twórca zimowych pejzaży.
Germanizowane od pokoleń Pomorze potrzebowało energicznego środowiska artystycznego, grona ludzi, którzy nadadzą kształt i kierunek odradzającemu się polskiemu życiu twórczemu i umysłowemu. Właśnie na tym gruncie zrodził się pomysł, by powołać do życia Konfraternię Artystów. Duchem sprawczym i motorem przedsięwzięcia został Fałat, a siedzibą bractwa piwnice Ratusza Staromiejskiego w Toruń.
Pobyt w Toruniu zaowocował licznymi widokami miasta i okolic. Do ulubionych motywów Fałata należały okolice ruin zamku krzyżackiego oraz Wisła. Malarz miał też okazję uwiecznić pierwszą procesję z okazji Bożego Ciała, która przeszła ulicami miasta po dekadach pruskiej niewoli.
Po krótkotrwałym pobycie na Pomorzu już jesienią 1921 roku Fałat przeniósł się do stolicy, gdzie otrzymał nominację na dyrektora Departamentu Sztuki w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. W Toruniu pozostawił kamienicę, którą w roku 1924 – po śmierci syna Lucjana – przekazał Pomorskiemu Towarzystwu Opieki nad Dziećmi.
Dziś mija 96. rocznica śmierci Juliana Fałata.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz