22 marca 1621 roku (1 kwietnia 1622 r. wg kalendarza gregoriańskiego) Rdzenni Amerykanie z konfederacji Powatanów zaatakowali angielskich kolonistów z Jamestown i innych osad założonych przez nich na terytorium nazwanym przez nich Wirginią. Wg relacji Johna Smitha (którego nie było jednak wówczas w Ameryce), napastnicy przybyli bez broni z towarami na handel, ale wewnątrz osiedli chwycili, co tylko mogło posłużyć im za broń i zamordowali łącznie 347 ludzi (w tym kobiety i dzieci), co stanowiło 1/4 ówczesnych mieszkańców Wirginii.
Powatanie pod wodzą Opchanacanough zaatakowali, gdyż koloniści nie byli zainteresowani jedynie handlem, ale zamierzali pozostać w Ameryce i zagarniali dla siebie coraz więcej ziemi, głównie pod uprawę tytoniu. Od pewnego momentu nie próbowali już płacić za przejęte grunty, a nawet pytać o zgodę na ich zajęcie.
Powatanowie spodziewał się, że Anglicy zachowają się tak, jak zrobiliby to Rdzenni Amerykanie - po otrzymanej nauczce wyjechaliby tam, skąd przybyli, lub przynajmniej zaakceptowali władzę Opchanacanougha, srogo się jednak przeliczyli, gdyż nie znali i nie rozumieli kultury Europejczyków.
Koloniści odpowiedzieli serią pacyfikacji wiosek Powatanów. Rozpoczęta w ten sposób wojna trwała 10 lat i zakończyła się zwycięstwem Anglików, którzy opanowali i odgrodzili palisadą półwysep Wiriginia.
W 1644 roku wybuchła kolejna wojna z Powatanami, również wygrana przez kolonistów i zakończona śmiercią Opechancanougha oraz rozpadem konfederacji Powatanów. Po następnych 30 latach, w 1676 roku, zawarto traktat, na mocy którego plemiona wchodzące w skład tej konfederacji stały się trybutariuszami angielskiego króla. Wytyczono też pierwsze rezerwaty na terytorium dzisiejszych Stanów Zjednoczonych. Dwa z nich, zajmowane przez plemiona Mattaponów and Pamunkejów, istnieją do dziś, ich mieszkańcy zaś nieprzerwanie od ponad 330 lat płacą gubernatorowi Wirginii niewielki coroczny trybut w postaci ryb, dziczyzny i wyrobów ceramicznych.
Na ilustracji grafika z 1628 r. przestawiająca atak Powatanów z 1621 roku. Jej autorem jest rytownik Matthäus Merian.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz