Jedno oko stracił w walce o Wilno, ale nie zakończyło to jego kariery. Ponad 20 lat później generał Stanisław Kopański stworzył jednostkę, która przeszła do legendy na pustyni pod Tobrukiem.
W kwietniu 1919 roku, podczas walk o Wilno, Kopański został ciężko ranny i stracił lewe oko. Mimo tego pozostał w wojsku. Walczył w wojnie polsko-bolszewickiej, a z czasem stał się jednym z najlepiej przygotowanych oficerów Wojska Polskiego.
Po klęsce Francji w 1940 roku znalazł się w Syrii, gdzie organizował Samodzielną Brygadę Strzelców Karpackich. Gdy podporządkowane rządowi Vichy władze francuskie zażądały rozbrojenia Polaków, Kopański odmówił. Podjął ryzykowną decyzję i wyprowadził swoich żołnierzy wraz z bronią do kontrolowanej przez Brytyjczyków Palestyny. Uratował w ten sposób brygadę przed rozbrojeniem.
Rok później jego żołnierze trafili do oblężonego Tobruku. Polacy stopniowo zastępowali Australijczyków i objęli jeden z najtrudniejszych fragmentów obrony, naprzeciw pozycji niemiecko-włoskich w rejonie Ras el Medauar.Pod koniec października Pułk Ułanów Karpackich obsadził szczególnie niebezpieczny odcinek nazywany „wyłomem”. Australijskie oddziały zmieniano tam po kilku tygodniach. Polacy utrzymywali go przez ponad 6 tygodni.
Żyli w wykutych w ziemi stanowiskach, wśród pyłu, min i nieustannego ostrzału. Walczyli z wojskami Osi dowodzonymi przez Erwina Rommla i razem z pozostałymi obrońcami Tobruku przetrwali miesiące oblężenia.
W grudniu 1941 roku brygada wzięła udział w działaniach ofensywnych związanych z operacją „Crusader” i walkach w rejonie Gazali. Tobruk został odblokowany, a „Szczury Tobruku” stały się częścią legendy Polskich Sił Zbrojnych.
Kopański później został szefem Sztabu Naczelnego Wodza. Po wojnie pozostał na emigracji.
W 1946 roku komunistyczne władze pozbawiły go polskiego obywatelstwa. Przywrócono mu je dopiero 26 lat później.
Żołnierz, który stracił oko w walce o Wilno, przeszedł wojnę z bolszewikami, uratował swoją brygadę przed rozbrojeniem i dowodził Polakami pod Tobrukiem, do końca życia pozostał związany z polskim wojskiem na emigracji.
Generał Stanisław Kopański — jeden z tych dowódców, o których zdecydowanie mówi się dziś za mało.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz