WIELCY KRESOWIACY
13 WRZEŚNIA 1996 ROKU ZMARŁ WIKTOR WOROSZYLSKI – PISARZ, PROZAIK, TŁUMACZ I RECENZENT FILMOWY.
Od radykalnego entuzjasty komunizmu stał się obrońcą wolności. Współpracownik Komitetu Obrony Robotników i Komitetu Samoobrony Społecznej „KOR” Pisał lirykę refleksyjną, opowiadania, szkice, utwory dla dzieci i młodzieży. Tłumaczył z języka rosyjskiego.
Wiktor Woroszylski urodził się 8 czerwca 1927 w Grodnie. Był synem lekarza Grzegorza i Barbary z Grodzieńczyków. Rodzice byli zasymilowanymi Żydami. W 1941 roku trafił z rodzicami do getta w Grodnie, skąd uciekli i ukrywali się na przedmieściach Grodna w Łosośnie. Wiktor pracował w warsztacie stolarskim. Po ekspatriacji w 1945 roku podjął studia medyczne na Uniwersytecie Łódzkim. Rok później przeniósł się do Warszawy na Uniwersytet Warszawski gdzie studiował polonistykę. Wstąpił do PPR, a potem do PZPR. Związał się twórczo z grupą „pryszczatych”, radykalnych entuzjastów podporządkowania twórczości literackiej wymogom ideologii partii komunistycznej. Z Warszawy przeniósł się do Szczecina. W 1950 roku otrzymał Państwową Nagrodę Artystyczną III stopnia za poemat „O generale Świerczewskim” i tom wierszy pt. „Śmierci nie ma” . W 1954 wyjechał do Moskwy gdzie studiował w Instytucie Literatury im. Maksyma Gorkiego w Moskwie. Tam w 1956 roku obronił doktorat z rusycystyki. Był redaktorem czasopism „Głos Ludu”, „Po prostu”, „Nowa Kultura”. W 1956 roku był naocznym świadkiem interwencji radzieckiej na Węgrzech w wyniku czego diametralnie zmienił poglądy. Rok później został usunięty na osobiste polecenie Gomułki z redaktora naczelnego „Nowej Kultury”. W 1964 roku sprzeciwił się potępienia autorów „listu trzydziestu czterech”, podpisanego przez intelektualistów przeciw cenzurze w PRL. Rok później odmówił potępienia listu biskupów polskich do biskupów niemieckich. Za podpisanie protestu przeciwko wyrzuceniu z PZPR Leszka Kołakowskiego roku w 1967 roku został wyrzucony z partii. Woroszylski związał się z opozycją. Skutkiem czego jego utwory zostały objęte cenzurą z zakazem druku. Pisarz po 1977 roku został redaktorem czasopisma „Zapis” wydawanego w drugim obiegu. Tłumaczył utwory Zoszczenki, Majakowskiego, Sołżenicyna, Brodskiego, Awierincewa. Po wprowadzeniu 13 grudnia 1981stanu wojennego został internowany. Zdarzenia te później opisał w tomie poetyckim "Dziennik internowania". W stanie wojennym w Paryżu ukazała się powieść "Literatura", będąca niejako autobiografią autora. W 1983 roku po zamordowaniu Grzegorza Przemyka był autorem listu otwartego z protestem do wicepremiera Mieczysława F. Rakowskiego. Był mężem Janiny z Witczaków (1925–2002), doktora nauk biologicznych, która pracowała w Instytucie Medycyny. Miał syna Feliksa. Jego twórczość obejmuje kilkadziesiąt tomów poezji, dzienników, esejów, powieści, utworów dla dzieci i młodzieży.
Wiktor Woroszylski zmarł 13 września 1996 roku w Warszawie. Spoczywa na cmentarzu Wojskowym na Powązkach.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz