Tłumaczenie z języka angielski
Zawał serca został po raz pierwszy opisany w czasopiśmie medycznym w 1912 roku, a mężczyzna, który go opisał, miał trudności ze znalezieniem drugiego przypadku.
Lekarze otwierali klatki piersiowe od 300 lat. Sekcjonowali królów, nędzarzy, pijaków i otyłych, a zablokowana tętnica wieńcowa była rzadkością, którą się opisywało.
Młody kardiolog z Bostonu zaczął praktykować w 1911 roku. Później powiedział, że nie zobaczył swojego pierwszego pacjenta z zawałem serca aż do 1921 roku, a potem zaczęli napływać potopem.
Do 1950 roku był to największy zabójca w Stanach Zjednoczonych. Do 1960 roku w Wielkiej Brytanii.
Wiktoriańska Anglia jadła masło, smalec, tłuszcz wołowy, boczek i śmietanę, i paliła jak komin, a oddział wieńcowy nie istniał.
Masajowie żyli na mleku, mięsie i krwi, a lekarze, którzy szukali w latach 60., nie mogli znaleźć wśród nich chorób serca.
Więc co przybyło między salami sekcyjnymi z 1900 roku a oddziałami intensywnej terapii wieńcowej z 1960 roku?
Crisco zostało wprowadzone w 1911 roku. Olej z nasion bawełny stwardniał w blok przypominający smalec.
Margaryna podążyła za nim do każdej kuchni.
Do 1960 roku jedna czwarta amerykańskiego tłuszczu pochodziła z prasy do nasion, której nie było w 1900 roku.
Olej z nasion dostaje się do krwi na cząstce LDL. To ta część cząstki ulega utlenieniu. Utleniona cząstka to to, co ściana tętnicy wchłania.
Cholesterol był w maśle przez tysiąc lat, a tętnica pozostawała otwarta.
Potem tłuszcz się zmienił, a choroba, o której nikt nie słyszał, stała się sposobem, w jaki umiera większość ludzi.
Wytyczna obwinia masło. Masło ma alibi sięgające epoki brązu.
Oceń to tłumaczenie:
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz