Warszawa, 1939 rok. Dwoje dzieci stoi na mokrym od deszczu tarasie przedszkola im. Michaliny Mościckiej przy ul. Bugaj 10. Ich spojrzenia są pełne niewinności, ale w tle już widać ślady zbliżającej się burzy wojennej...
Za nimi zabudowania Kooperatywy Profesorów Uniwersytetu i Politechniki, latarnie kamienic przy Rynku Starego Miasta – świadkowie historii, której losy wkrótce nabiorą tragicznego tempa. Czy przetrwali wojnę? Czy odnaleźli się w nowej rzeczywistości powojennej Polski?
Dziecięca beztroska, którą uchwycił fotograf Tadeusz Bukowski, stała się cennym zapisem minionego świata. Dziś, dzięki koloryzacji, możemy zobaczyć ich tak, jak widzieli ich współcześni – w rzeczywistych barwach, w świecie, który za chwilę miał się rozpaść na kawałki.
Fot. Tadeusz Bukowski / Muzeum Powstania Warszawskiego
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz