Jesienią 1107 roku, król Norwegii Sigurd I Magnusson, zebrał ponad 5000 zbrojnych i na 60 okrętach ruszył na Krucjatę, by wspomóc utworzone 8 lat wcześniej Królestwo Jerozolimskie. Wyprawa przezimowała w Anglii. Wiosną okręty Norwegów ruszyły w stronę Iberii, wtedy w części arabskiej. Norwegowie wzięli szturmem twierdze Sintra w Portugalii, wybijajac wszystkich obroców, którzy odmówili przejścia na chrześcijaństwo. Krótko potem spustoszyli almorawidzką Lizbonę, a potem zdobyli miasto Al Qaşr, mordując cała muzułmańska ludność. W 1109 roku przepływając Cieśninę Gibraltarską (Norfasund) Norwegowie pokonali arabską flotę piracką i popłynęli w kierunku bastionu islamskiego piractwa- Balearów. Pobili muzułmanów z wysp Formentera, Ibiza i Minorka. Nie zdecydowali się na inwazję silnie obsadzonej Majorki, ale ich sukcesy spowodowały, że 6 lat potem Katalończycy i Pizańczycy podbili Baleary, likwidując ostatecznie potęgę morską Arabów na Morzu Śródziemnym.
Z Balearów Norwegowie obładowani łupami, popłynęli na rządzoną przez Normanów Sycylię, stamtąd po odpoczynku u nieletniego hrabiego Rogera II, nordycka flota popłynęła wprost do Ziemi Świętej, lądując latem 1110 roku w porcie Akka. Król Sigurd I był pierwszym europejskim monarchą, który dotarł do Ziemi Świętej. Znajdujący się pod naporem islamistów, król jerozolimski Baldwin I przyjął Sigurda I z najwyższymi honorami. Razem z wojskami jerozolimskimi Baldwina I i weneckimi doży Ordelafo Faliero, Norwegowie biorą szturmem Sydon. Po zwycięstwie król Sigurd I uznając, że spełnił swój chrześcijański obowiązek, przez Cypr i Konstantynopol ruszają do domu na północy. W stolicy Cesarstwa Bizantyjskiego Norwegowie sprzedali okręty, a reszte drogi odbyli na zakupionych tam koniach i wozach. W 1113 roku dociera do Norwegii.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz