Do czasu powstania krzyża na Giewoncie był najbardziej znanym symbolem religijnym po północnej stronie Tatr. W połowie XIX wieku w pobliżu znajdowała mogiła, w której według legendy spoczywał młynarz króla Zygmunta I Starego. Człowiek ten obsługiwał młyn na Kościeliskim Potoku i oddzielał znajdujące się w nim w śladowych ilościach złoto. Niestety razu pewnego został obrabowany i zabity przez zbójników. Górale, przechodząc obok, czcili to miejsce, rzucając na nie gałęzie i podpalając je podczas jesiennego spędu owiec z hal. Podobno Wincenty Pol usłyszawszy tę legendę powiedział do swoich studentów na wycieczce w Dolinie Kościeliskiej w 1852 r. „Panowie. Szanujmy podania i pamięć tych, co polskim królom wiernie służyli. Wtoczmy kamień na mogiłę młynarza króla Zygmunta I, z przesławnego rodu Jagiellonów”. Wśród studentów znalazł się donosiciel i za ten epizod Wincenty Pol został pozbawiony przez Austriaków stanowiska profesora geografii na Uniwersytecie Jagiellońskim, ponadto przez Rosjan został wysłany na trwającą 18 miesięcy pieszą „pielgrzymkę” z Warszawy do „Syberyjskiej Dauryji przezwanej Nereczyńskim krajem". Przy kamieniu z młyna sprzed kilkuset lat stanął najpierw drewniany krzyż z napisem „I nic nad Boga”. 
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz