Dokładnie 89 lat temu, 29 kwietnia 1937 roku w Paryżu zmarł generał Michaił Iwanowicz Repjew – rosyjski oficer artylerii, aktywny działacz „białej” emigracji, pierwszy przewodniczący Związku Gallipolijczyków, uczestnik Wielkiej Wojny oraz wojny domowej w Rosji.
Podczas wojny domowej walczył na południu Rosji w antybolszewickich siłach generała Denikina. We wrześniu 1918 roku przybył do Armii Ochotniczej i początkowo pozostawał w dyspozycji czarnomorskiego gubernatora wojskowego. Następnie został mianowany inspektorem artylerii w Korpusie Astrachańskim.
27 stycznia 1919 roku został awansowany na generała-lejtnanta. Wiosną 1919 roku pełnił funkcję inspektora artylerii 1. Korpusu Armijnego generała Kutiepowa, a następnie został przeniesiony do rezerwy przy sztabie głównodowodzącego Sił Zbrojnych Południa Rosji.
Od 24 lipca 1919 roku był inspektorem artylerii 5. Korpusu Kawalerii, od 13 listopada – Wojsk Obwodu Kijowskiego generała Dragomirowa, a od 8 grudnia 1919 roku został wcielony do rezerwy Wojsk Obwodu Noworosyjskiego. W marcu 1920 roku dowodził obroną Noworosyjska.
W momencie objęcia władzy przez generała Wrangla i przekształcenia Sił Zbrojnych Południa Rosji w Armię Rosyjską został mianowany inspektorem artylerii 1. Korpusu Armijnego. W październiku 1920 roku objął stanowisko inspektora artylerii całej Armii Rosyjskiej.
W momencie upadku „białego” Krymu ewakuował się wraz z całą Armią Rosyjską generała Wrangla na półwysep Gallipoli, gdzie nadal pełnił funkcję inspektora artylerii 1. Korpusu Armijnego. W tym czasie pełnił również funkcję zastępcy generała Kutiepowa podczas pobytu korpusu na Gallipoli.
Po przeniesieniu 1. Korpusu Armijnego do Bułgarii stał się jednym z założycieli i pierwszym przewodniczącym Głównego Zarządu Związku Gallipolijczyków (1924–1933). Od 1924 roku przebywał na emigracji we Francji, głównie w Paryżu.
Na obczyźnie aktywnie działał w środowiskach emigracyjnych, pełniąc m. in. funkcje przewodniczącego oraz członka honorowego oddziału Związku Gallipolijczyków we Francji, przewodniczącego Stowarzyszenia Oficerów Artylerii we Francji, przewodniczącego zrzeszenia Symbirskiego Korpusu Kadetów, a także zastępcy dowódcy 1. Korpusu Armijnego.
W latach 1927–1937 był pomocnikiem do spraw liniowych i gospodarczych oraz członkiem komitetu naukowego Wyższych Wojskowych Kursów Naukowych generała Gołowina w Paryżu.
Zmarł 29 kwietnia 1937 roku w Paryżu w wieku 71 lat. Został następnie pochowany na cmentarzu prawosławnym w Sainte-Geneviève-des-Bois.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz