Drohiczyn.

Drohiczyn.info

t 

Grzegorz Ryżewski

.S

Z cyklu miejscowości, które kocham i szanuje z lotu ptaka w czasach mojej młodości i tłumaczenie dzieła Pawła Bobrowskiego - Drohiczyn.

Bardzo dużo i ciekawie pisze Bobrowski o Drohiczynie. Ja tu wyczerpałem kilka fragmentów odnoszących się do połowy XIX wieku, a zatem z czasów autora, co wydaje się najbardziej wiarygodne.

W Drohiczynie 1846 roku znajdowało się 3 murowane świątynie , 2 drewniane oraz kaplica na cmentarzu, katolicki żeński klasztor benedyktynek, bóżnica, 143 domy, 1000 dusz (509 męskich i 491 żeńskich); w tym czasie było mieszczan 367, Żydów mieszczan 167, a 74 niemieszczan i 138 uczniów. Handel i przemysł znajdowały się w upadku.

Obecnie miasto posiada 1738 dziesięcin i 161 sążni ziemi; w tym prawosławnemu duchowieństwu: cerkwi Św. Trójcy i św. Mikołaja należy 99 dziesięcin, rzymskokatolickiemu duchowieństwu 35 dziesięcin i mniszkom benedyktynkom 150 dziesięcin. (…).
Cerkwi prawosławnych dwie – jedna kamienna i jedna drewniana, oraz drewniana kaplica. Rzymskokatolickich kościołów dwa, oba zakonne – pijarów i benedyktynek. Oprócz tego funkcjonuje kościół pofranciszkański przeznaczony na przekształcenie w cerkiew prawosławną i jedna drewniana bóżnica.

Domów skarbowych 14 drewnianych, 9 duchownych, prywatnych 97, w tym 5 kamiennych, szlacheckich 6 (3 kamienne), urzędniczych 11 (2 kamienne), kupieckich 2, mieszczańskich 13 i przeznaczonych dla wojskowych 5. Wszystkich 120 domów. (…) W 1857 roku w Drohiczynie było 452 mężczyzn i 382 kobiety, w sumie 835 dusz. Mieszczanie stanowią 64%, szlachta i urzędnicy 16 %, reszta 20 %.
W 1857 roku prawosławnych było około 30, 3%, katolików 52% i Żydów 16, 9 % .

Potem Bobrowski opisuje zabytki, to ja też to będę później tłumaczył