Tego dnia z obozu w Kozielsku wyruszył pierwszy transport Polaków. Więźniowie jechali wagonami bydlęcymi przez Smoleńsk do Gniezdowa, a następnie samochodami więziennymi byli przewożeni do lasu katyńskiego, gdzie funkcjonariusze NKWD mordowali ich strzałem w tył głowy. Ciała zamordowanych grzebano masowo, w specjalnie wykopanych dołach.
W tym samym czasie do miejsc kaźni wysyłano również Polaków więzionych w pozostałych obozach — ze Starobielska do Charkowa, z Ostaszkowa do Miednoje. Do 22 maja 1940 roku, w ramach sowieckiego ludobójstwa, zamordowano blisko 22 tysiące osób.
Był to kolejny element zbrodniczej polityki Sowietów, którzy poprzez likwidację przedstawicieli polskich elit chcieli złamać wszelki opór przeciwko sowietyzacji zajętych terenów.
A kwiecień 1940 roku był piękny i słoneczny. „Wśród blasków owego wiosennego dnia nie przyszło mi do głowy, że przecież to może być egzekucja” — wspominał jedyny ocalały z transportu jeńców do Katynia.
Dziś, w równie piękny dzień, pochylamy głowy — zadumani, wzruszeni, pełni wspomnień i bezsilnej złości, że coś takiego musiało się wydarzyć, że człowiek zdolny jest do tak potwornej zbrodni...
Odpoczywajcie w pokoju, Bracia — Polacy, męczennicy.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz