ORP " Groźny" 351

ORP " Groźny" 351
Był moim domem przez kilka lat.

czwartek, 24 września 2026

Victor Hugo płakał nad nędzą za dnia, a nocą wykorzystywał ją seksualnie.

 

Tłumaczenie z języka francuski
Za fasadą starego mędrca uwielbianego za obronę uciśnionych krył się cyniczny mieszczuch, który bezpośrednio korzystał z głodu ulicznch dziewczynek, frenetycznie kupując młode dziewczęta, często liczące zaledwie piętnaście lub szesnaście lat. Ten, który sprawił, że całe pokolenia płakały nad tragicznym losem kobiet z ludu zmuszonych do sprzedawania ciała, by przetrwać, sam fundował sobie tę samą nędzę za kilka centymów. Wielki moralista prowadził zresztą przerażającą księgę swoich nadużyć. W swoich intymnych notatnikach metodycznie zapisywał obrzydliwe stawki, wiek i akty seksualne, sprowadzając ciało nieszczęśników do prostego rejestru wydatków. Jego zaszyfrowane dzienniki kipią lodowatymi wpisami, w których można na przykład przeczytać: „Mała praczka, 15 lat: 2 franki”, albo „Dziewczyna z ulicy Verrerie. 16 lat. 1 frank 50”, pośród zimnych opisów anatomicznych zakodowanych po hiszpańsku. Okrucieństwo tego człowieka ilustruje w jeszcze bardziej tragiczny sposób historia Juliette Drouet, oddanej kochanki, która poświęciła mu pięćdziesiąt lat swojego życia. Podczas gdy pisarz kreował się na uniwersalnego obrońcę wolności, żądał od swojej towarzyszki całkowitego posłuszeństwa, zamykając ją na klucz i niszcząc jej karierę aktorską. Kiedy gromadził kolosalny majątek z tantiem autorskich, czerpał sadystyczną przyjemność z utrzymywania jej w upokarzającej nędzy. Jego korespondencja odsłania męczeństwo kobiety złamanej duszy. Zmarznięta zimą, Juliette musiała go błagać o zapłacenie rzeźnikowi lub kupno drewna, pisząc w rozpaczy: „Jestem tak biedna, mój ukochany, że nie mam już butów na nogi”. Podczas gdy ona zastawiała własne suknie, by przetrwać, Hugo szastał bez opamiętania, mnożąc schadki z nastolatkami z ubogich dzielnic. Świat literacki dziś pielęgnuje wygodną amnezję, by chronić złotą statuę wielkiego republikanina w Panteonie. Jego własne pisma opisują raczej rentiera moralności, który uwznawiał nędzę w swoich książkach, by lepiej ją kupować i zniewalać w swoim łóżku.
Oceń to tłumaczenie:

Brak komentarzy: