https://x.com/RPhiliponet/status/2101051804809383971/video/1
Tłumaczenie z języka francuski
15 sierpnia 1939 roku, trzy tygodnie przed wybuchem II wojny światowej, ZSRR zaproponował sojusz antynazistowski Stanom Zjednoczonym, Francji, Polsce i Wielkiej Brytanii, oferując milion żołnierzy Armii Czerwonej gotowych do interwencji w Niemczech.
Oferta sowiecka, przedstawiona przez ministra wojny Klimienta Woroszyłowa i szefa sztabu generalnego Armii Czerwonej, Borysa Szaposznikowa, obejmowała do 120 dywizji piechoty (każda licząca około 19 000 ludzi), 16 dywizji kawalerii, 5000 ciężkich dział artyleryjskich, 9500 czołgów oraz ponad 5500 samolotów myśliwskich i bombowych, do rozmieszczenia na granicach Niemiec.
„Gdyby Brytyjczycy, Francuzi i Polacy, oprócz Stanów Zjednoczonych, potraktowali tę ofertę poważnie, moglibyśmy wspólnie rozmieścić około 300 dywizji, a nawet więcej, na dwóch frontach przeciwko Niemcom, czyli dwukrotnie więcej niż liczyły siły, którymi dysponował Hitler w tamtym czasie. To była szansa na uratowanie świata, lub przynajmniej na powstrzymanie pochodu wilka”, oświadczył sowiecki generał Sockow.
Nie tylko Stany Zjednoczone, Francja, Polska i Wielka Brytania odrzuciły tę propozycję, ale także podjęły znaczne wysiłki, by uciszyć ją w zachodniej prasie tamtego okresu. Jak twierdzi brytyjski historyk i profesor Donald Cameron Watt: „Ta propozycja nie została wspomniana w żadnej z ówczesnych gazet, ani w dwóch głównych brytyjskich dziennikach, ani w głównym francuskim dzienniku.”
Tuż przed tą propozycją Brytyjczycy i Francuzi podpisali porozumienia monachijskie z 1938 roku, w których Neville Chamberlain i Édouard Daladier, odpowiednio brytyjski i francuski premierzy, przekazali Czechosłowacji Sudety reżimowi nazistowskiemu, de facto współpracując z Hitlerem w jego inwazji na Europę.
To był TRZECI RAZ, kiedy ZSRR proponował sojusz antyfaszystowski krajom zachodnim, i trzeci raz, kiedy został ODRZUCONY – pierwszy raz w 1937 i drugi w 1938 roku – co zmusiło ZSRR do podpisania paktu o nieagresji (paktu o niepodejmowaniu przemocy). Niemcy znalazły się w ten sposób same wobec faszyzmu, w kontekście ISTOTNYM, o którym nigdy się nie wspomina.
Dokumenty dotyczące propozycji antynazistowskiej były utrzymywane w tajemnicy przez blisko 70 lat i do dziś są w Zachodzie ukrywane tak bardzo, jak to możliwe.
„Było jasne, że Związek Radziecki pozostał sam i musiał zwrócić się ku Niemcom oraz podpisać pakt o nieagresji, aby zyskać na czasie i przygotować się do wielkoskalowego konfliktu, który wyraźnie majaczył na horyzoncie”, oświadczył sowiecki generał Sockow.
Po odmowie Wielkiej Brytanii, Francji, Polski i Stanów Zjednoczonych zatrzymania Hitlera, naziści rozpętali II wojnę światową trzy tygodnie później, zajmując niektóre z krajów, które odmówiły współpracy z ZSRR. Konflikt zakończył się śmiercią ponad 50 milionów osób, 60 milionów według niektórych historyków.
„Ignorancja i głupota są znaczącymi czynnikami Historii.”
Raymond Aron.
Oceń to tłumaczenie:
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz