Kpt. Baranowski konsekwentnie realizuje plan rejsu, a METEOR pewnie trzyma kurs na otwartym oceanie. Kapitan wykorzystuje sprawdzone rozwi膮zania nawigacyjne i tzw liczne "patenty" u艂atwiaj膮ce samotn膮 偶eglug臋.
艢led藕 kolejne aktualizacje, bo przed METEOR-em wci膮偶 wiele mil morskich, zmiennych wiatr贸w i wyj膮tkowych 偶eglarskich historii.
A co widzimy na zdj臋ciu opr贸cz mapy?
Na pierwszym planie widoczne s膮 trzy wi膮zki jasno-szarych lin – to baksztagi. Ka偶dy baksztag pracuje w parze (dolny i g贸rny), stabilizuj膮c maszt i zabezpieczaj膮c go przed przechyleniem. Pomi臋dzy nimi biegnie talia achtersztagu, kt贸ra podtrzymuje top masztu od strony rufy. Po prawej stronie, na noku bomu, zbiegaj膮 si臋 ceglasto-zabarwione (pierwotnie czerwone) szoty grota, odpowiedzialne za precyzyjne sterowanie grotem. W przeciwnym kierunku, do g贸ry, prowadzi topenanta – lina podtrzymuj膮ca bom, gdy 偶agiel jest zrzucony. Wzd艂u偶 przedniej kraw臋dzi bomu widoczny jest jasny kontraszot, stabilizuj膮cy 偶agiel w pozycji wyluzowanej i zapobiegaj膮cy niekontrolowanym ruchom p艂贸tna. Pod bomem, uko艣nie w stron臋 podstawy masztu, biegnie talia rudego obci膮gacza bomu – odpowiada za doci膮ganie bomu w d贸艂 i kontrol臋 kszta艂tu 偶agla, by ten nie „odlatywa艂” ku g贸rze przy silniejszym wietrze. Najcie艅sza, jasna lina pod bomem to szot dodatkowego 偶agla – trajsla – ju偶 przygotowany na moment, gdy warunki wymusz膮 postawienie mniejszego, sztormowego p艂贸tna.
Brak komentarzy:
Prze艣lij komentarz