Otto Schimek

Historia Fotografią Pisana

@Jan34733995

·

9 g.

CZAS NA LEKCJĘ HISTORII:  

14.11.1944 r. - zostaje rozstrzelany Otto Schimek, Austriak służący w Wehrmachcie. 

Oficjalna wersja powodu rozstrzelania - dezercja. Hola - hola! Nie tak prędko!

Wcielony do Wehrmachtu w lutym 1943 r. w wieku 17 lat, katolik. Pierwsza służba - Bałkany, druga - Galicja. Służył wówczas w 8 kompanii 1083 pułku grenadierów 544 Dywizji Grenadierów Ludowych.

I tu, tak na dobrą sprawę - kończą się fakty, a zaczynają dwa słowa: "ponoć" oraz "siostra". A zaczyna się od Machowa - małej wsi podkarpackiej. To właśnie tu, ponoć za odmowę strzelania do cywilów, Otto Schimek zostanie rozstrzelany w dn. 14.11.1944 r.

Rozkaz miał przyjść "z samej góry", z Berlina i ponoć brzmiał - "Zastrzelić i zakopać w rowie jak psa." To akurat w pewnym sensie mogę potwierdzić, bo Otto nie miał wtedy jeszcze 20 lat, a takie przypadki karne według, kodeksu wojennego, rozstrzygało wtedy dowództwo naczelne.

Fakt pozostaje faktem - Otto został rozstrzelany. I wtedy na arenie dziejów pojawia się siostra Ottona - Elfriede Kujal, której ktoś powiedział, jakie były przyczyny rozstrzelania brata.

Ów tajemniczy ktoś powiedział jej o tym po 60 latach, nie chcąc ujawnić - ani jak się nazywa, ani gdzie mieszka? Co najmniej dziwne... A przede wszystkim - zastanawiające i niepokojące.

Budowanie narracji zaczęło jednak żyć własnym życiem za sprawą ks. Szydłowskiego, który opowiedział, przekazaną mu historię przez siostrę Ottona, wiernym podczas homilii. Sprawa porusza również ks. Bolesława Celińskiego, który w 1971 r. napisze pierwszy artykuł.

Artykuł rusza całą lawinę! Do malutkiej Machowej zaczynają ciągnąć pielgrzymi z całego świata. Na bezimiennej dotąd mogile proboszcz Szydłowski stawia skromny nagrobek z fotografią pięknego chłopaka z Wehrmachtu. Zdjęcie przywiozła do Polski Elfriede.

Kluczowego świadka pod koniec lat 70. odnajduje jednak w Niemczech ks. Celiński. To Josef Saunfert, kapelan dywizji, o którym Schimek pisał w pożegnalnym liście, że modlił się z nim tuż przed egzekucją. "W sprawie Schimka nie jestem w stanie podać żadnych bliższych szczegółów."

Ale sprawa żyje już własnym życiem. O męczenniku z Machowej piszą największe gazety w Niemczech, Austrii i Polsce. Trąbi o nim Radio Watykan. Młody wiedeńczyk jest porównywany przez dziennikarzy do o. Maksymiliana Marii Kolbego, który poświęcił życie za współwięźnia z Auschwitz!

W połowie lat 80-tych Otto Schimek stał się patronem antykomunistycznego ruchu "Wolność i Pokój", którego uczestnicy odmawiali służby wojskowej. Jest męczennik - to i ruch się znajdzie. Zawsze tak było, jest i będzie. Nawet pojawiły się sztandary...

Tymczasem... Martin Pollack i Christoph Ransmayr przewertują niemieckie archiwa. I znajdą prawdę - Otto często trafiał do pudła, ale nie za odmowę strzelania do miejscowej ludności, tylko za spanie w godzinach służby. W Polsce ranny - odłamek przepalił mu szelki i nadpalił skórę.

Wysłano go więc do lazaretu, by go opatrzyli. A on "rozpłynął" się w powietrzu! Dopiero po kilku tygodniach uciekiniera odnalazła żandarmeria wojskowa na ulicy Tarnowa. Szedł w cywilnych ciuchach, gryząc bochenek chleba. To co mieli robić? Pogłaskać po główce? Trwała wojna!

Za samowolne oddalenie się od oddziału został skazany na karę śmierci przez rozstrzelanie i wyrok wykonano. Gdy się wszystko wydało - Austriacy wycofali się ze wszelkich oznak pamięci o Otto. Odcięli się mocno i stanowczo. Polacy nie...

Swego czasu poseł Jan Warzecha, z mównicy sejmowej apelował o upamiętnienie postaci wielkiego Wiedeńczyka. Gdy kilkanaście lat temu odbyła się ekshumacja jego szczątków okazało się, że zamiast Ottona Schimka w grobie leży ktoś o wiele starszy od niego.

Wtedy też również, z ołtarza w Machowej, zniknął też jego portret. Okazało się, że Otto Schimek w rzeczywistości pochowany został na cmentarzu żołnierzy Wehrmachtu w Łękach Dolnych.

Cały czas krąży widmo "świętości" - zauważyłem, że mimo faktów, niektóre opracowania nadal idą w zaparte co do Ottona Schimka. https://skarbiecduszniki.pl/otto-schimek-bohater-ktory-odmowil-udzialu-w-ludobojstwie/ Idziecie w złą stronę! Mamy tylu wspaniałych ludzi, że akurat z Otto nie musimy robić błogosławionego!

Ja do całej sprawy z Otto Schimkiem podchodzę niezwykle sceptycznie: - całe bohaterstwo Otta opiera się na słowach jego siostry; - Otto niejednokrotnie oddalał się od oddziału - tak było w Jugosławii, tak było w okupowanej Polsce;

- i nie oszukujmy się - Otto był, że tak powiem, ociężały na umyśle. Nie rozumiał, dlaczego dostał mundur i broń, nie pojmował otaczającego go świata brutalnej wojny. Ze względu na swój niski iloraz inteligencji - w ogóle w Wehrmachcie nie powinien się znaleźć!