RMS Mauretania

Kalendarium...

16 listopada 1907 roku. Pierwszy rejs pasażerski RMS Mauretania.

W drodze powrotnej z Stanów Zjednoczonych do Wielkiej Brytanii (30 listopada –  5 grudnia) statek osiągnął średnią prędkość 23,69 węzłów, pokonując Atlantyk w rekordowym czasie 4 dni, 22 godzin i 33 minut i tym samym zdobył Błękitną Wstęgę Atlantyku. Nie był to jednak koniec sukcesów liniowca. W 1909 roku, w trakcie rejsu z w kierunku wschodnim (26-30 września), liniowiec osiągnął średnią prędkość 26 węzłów, pokonując Atlantyk w czasie 4 dni, 10 godzin i 51 minut. Ustanowiony wówczas rekord nie został pokonany aż do 1929 roku, kiedy to niemiecki Bremen odebrał Brytyjczykom Błękitną Wstęgę.

W momencie wejścia do służby, RMS Mauretania była o około metr dłuższa od Lusitani (240,8 m) i dysponowała tonażem 31 939 BRT. Napęd stanowiły turbiny parowe Parsonsa o mocy 68 000 KM (w trakcie rekordowego rejsu udało się wygenerować moc 76 000 KM). Zapewniały one prędkość maksymalną 24 węzłów.

Na pokładzie w pierwotnej konfiguracji mieściło się 2165 pasażerów (563 w pierwszej klasie, 464 w drugiej klasie i 1138 w trzeciej klasie) oraz 802 członków załogi. Transatlantyk zaprojektował Leonard Peskett we współpracy z Swanem Hunterem i Johnem Brownem z Swan, Hunter & Wigham Richardson, natomiast wnętrza zaprojektował Harold Peto. Jak przystało na największy statek na świecie, wnętrza zaprojektowano bardzo luksusowo i nowocześnie. Statek wyposażony był w kilka wind, dzięki którym możliwe było szybsze poruszanie się między pokładami. Liniowiec miał 4 kominy, chociaż początkowo projektowany było jako trzykominowiec.

Na początku I wojny światowej Royal Navy uznała, że Mauretania najlepiej nadaje się do roli transportowca żołnierzy. Po przebudowie i usunięciu zbędnego wyposażenia statek otrzymał nazwę HMT Mauretania i został wysłany w rejon Morza Śródziemnego, aby wziąć udział w desancie pod Gallipoli. Następnie liniowiec przekształcono w statek szpitalny, a od stycznia 1916 roku ponownie wykorzystywano go jako transportowiec.

Ostatecznie swoją wojenną karierę Mauretania zakończyła w połowie 1919 roku, a 21 września 1919 roku po szybkim remoncie wróciła do służby cywilnej. W 1921 roku liniowiec przeszedł pierwszy większy remont połączony z modernizacją. W trakcie prac zmodernizowano turbiny parowe, dzięki czemu przystosowano je do spalania oleju napędowego. Po powrocie do służby w marcu 1922 roku okazało się jednak, że zmiana paliwa bez znaczącego remontu turbin znacząco pogorszyła osiągi.

Pod koniec lat 20. liniowiec mimo swojego wydawać by się mogło młodego wieku był już jednak przestarzały, zwłaszcza pod względem wyposażenia i udogodnień oferowanych pasażerom. Ostatecznie w 1934 roku podjęto decyzję o wycofaniu Mauretanii ze służby...

https://picryl.com/collections/rms-mauretania-steamer-ship