Ukryta pod ogromną tragedią wojny jest często zapomniana prawda: tysiące polskich dzieci zostało zamordowanych w zimnej krwi podczas niemieckiej okupacji, ich życia wymazano w akcjach pacyfikacyjnych, odwetach i publicznych egzekucjach mających na celu zastraszenie całego narodu.
Tłumaczenie z języka angielski
Dzieci, w tym polska młodzież, zmagały się ze śmiercią na skutek różnych brutalnych metod podczas II wojny światowej, daleko wykraczających poza użycie gazu trującego.
Oprócz tych, które padły ofiarą surowych warunków pracy przymusowej i niedożywienia, dziesiątki tysięcy dzieci zostały zamordowane podczas niemieckich operacji pacyfikacyjnych i odwetowych.
Te operacje często obejmowały łapanki, egzekucje i inne gwałtowne działania mające na celu stłumienie polskiego oporu i kontrolę nad ludnością.
Do końca 1942 roku polskie podziemie donosiło o znacznym nasileniu niemieckich metod terroru (po wprowadzeniu Ostatecznego Rozwiązania).
Polowania na ludzi i egzekucje, zwłaszcza na początku 1943 roku, skłoniły wielu Polaków do przekonania, że Niemcy dążą do eksterminacji całej polskiej ludności, podobnie jak robili to z Żydami.
To poczucie nadchodzącego ludobójstwa było wzmacniane przez intensywność kampanii terroru, szczególnie jesienią 1943 roku, kiedy gubernator Frank zatwierdził publiczne egzekucje w Warszawie.
Te egzekucje były niepodzielne, skierowane przeciwko każdemu uznanemu za podejrzanego, i trwały w jakiejś formie aż do 1944 roku.
Na polskiej wsi operacje pacyfikacyjne odebrały życie dzieciom w wielu wsiach, z doniesieniami szacującymi, że nawet w 359 wsiach dzieci zostały zamordowane w takich operacjach.
Na przykład, w typowej pacyfikacji w okolicach Lublina 2 lutego 1944 roku, 39 z 98 ofiar to dzieci.
W regionach takich jak Białystok, wysiłki na rzecz stłumienia partyzantki doprowadziły do wysokich wskaźników śmiertelności wśród dzieci, przy czym prawie 20% ofiar stanowili dzieci i nastolatki.
Przed powszechnym użyciem komór gazowych w obozach koncentracyjnych, niemieckie siły głównie rozstrzeliwały więźniów, a Polacy byli wśród pierwszych, na których skierowano te metody.
Ważne jest, aby pamiętać, że Polacy byli wśród najwcześniejszych ofiar niemieckiej kampanii ludobójczej, która rozpoczęła się na okupowanej Polsce na długo przed pełnym wdrożeniem ostatecznego rozwiązania.
Te okrucieństwa trwały przez całą wojnę, podkreślając skalę cierpień, z jakimi borykali się polscy cywile, w tym ich dzieci.
Źródło:
Lukas, Richard, „Did the Children Cry?” Hippocrene Books. 1994
Public execution of Polish citizens by the SS, during the German occupation of Poland
Oceń to tłumaczenie:
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz