Jakie trzeba mieć "cohones", żeby w środku wojny jeździć po okupowanej Europie w mundurze niemieckiego generała?
Urodzony 21 czerwca 1912 roku w Warszawie Kazimierz Leski — polski inżynier, pilot, szpieg — dokładnie to robił.
W 1942 roku warszawski krawiec uszył mu mundur generała Wehrmachtu i w tym przebraniu, z fałszywymi dokumentami na nazwisko nieistniejącego Juliusa von Hallmanna, Leski jeździł do Paryża jako ekspert od fortyfikacji. Cel? Wykraść plany Wału Atlantyckiego — najpotężniejszej niemieckiej linii obronnej na wybrzeżu Francji. Zdobył je. I rozpłynął się bez śladu.
Mówił biegle po angielsku, niemiecku, francusku i holendersku. Był inżynierem okrętowym, pilotem, tenisistą i wyczynowym narciarzem. Gdy wybuchła wojna, trafił do konspiracyjnej organizacji wywiadowczej „Muszkieterzy", gdzie kierował komórką kontrwywiadu. Potem działał w ZWZ i Armii Krajowej, brał udział w Powstaniu Warszawskim jako dowódca kompanii. Kilkakrotnie trafiał do niewoli — i za każdym razem uciekał. Odznaczony Virtuti Militari i trzykrotnie Krzyżem Walecznych.
Po wojnie komunistyczna Polska podziękowała mu wyrokami: 12 i 10 lat więzienia za „współpracę z okupantem". Zrehabilitowany w 1957 roku — wrócił do nauki.
Został dyrektorem Ośrodka Informacji Naukowej Polskiej Akademii Nauk, opublikował około 150 prac naukowych i był autorem wielu patentów. Człowiek, który oszukał Wehrmacht, przez resztę życia spokojnie pisał rozprawy naukowe.
Autorzy serialu „Stawka większa niż życie" nigdy oficjalnie nie przyznali, że Hans Kloss to Leski. Ale Hans Kloss miał wykształcenie okrętowe. Leski też. Hans Kloss w pierwszym odcinku zakłada mundur niemieckiego oberleutnanta. Leski też — na swoją pierwszą misję. Obaj kradli plany Wału Atlantyckiego.
Zbieg okoliczności? Jasne.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz