„Morze krwi”, „zniewolenie cudzoziemców”, „bez litości”, „bezwzględność”, „zemsta” – to tylko niektóre z określeń padających w manifestach ideowych i odezwach politycznych twórców ukraińskiego nacjonalizmu.
Ludobójstwo dokonane przez ukraińskich nacjonalistów na Polakach w czasie II wojny światowej nie było nagłym wybuchem nienawiści wobec sąsiadów. Pogarda wobec Polaków i innych narodowości zamieszkujących ziemie uważane przez nacjonalistów za „etnicznie ukraińskie” rodziła się przez dziesięciolecia.
Przygotowana przez IPN seria postów: „Ukraiński nacjonalizm: między ideologią a zbrodnią”, będzie publikowana w mediach społecznościowych od przyszłego tygodnia. Informacje przybliżą dzieje kształtowania się idei będących fundamentem zbrodni, biografie jej najważniejszych twórców, wykonawców zbrodni, historię formacji kolaboracyjnych, a także dzieje zbrodni dokonywanych przez wyznawców nacjonalizmu na długo przed wybuchem II wojny światowej.
Dokonywane przez jej wyznawców ludobójcze mordy na Polakach i przedstawicielach innych narodowości nie były przypadkiem, lecz konsekwencją ideologii, której sami twórcy określali jej podstawy jako bliźniacze wobec niemieckiego nazizmu, włoskiego faszyzmu i zwulgaryzowanych „teorii rasy”.
Historia domaga się prawdy, ale także podjęcia próby zrozumienia czym kończy się radykalne odrzucenie wszelkich norm moralnych, budowanie przyszłości na krwi innych narodów.
Na zdjęciu: Matwiej Szpak ps. „Kriw” - oficer szkoleniowy 14 Dywizji SS „Galizien”, następnie dowódca oddziału UPA.
#CienieHistorii #PamięćHistoryczna #UkraińskiNacjonalizm #PamięćOfiar #Doncow #Bandera
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz