29 sierpnia 1920 roku rozpoczął się rosyjski atak na Zamość,

którego broniła ukraińska 6 Siczowa Dywizja Strzelców (6-та січова стрілецька дивізія) wspólnie z polskim 31 Pułkiem Strzelców Kaniowskich. Obroną dowodził generał Marko Danyłowycz Bezruczko (Марко Данилович Безручко)

29 sierpnia 1920 roku rozpoczął się rosyjski atak na Zamość, którego broniła ukraińska 6 Siczowa Dywizja Strzelców (6-та січова стрілецька дивізія) wspólnie z polskim 31 Pułkiem Strzelców Kaniowskich. Obroną dowodził generał Marko Danyłowycz Bezruczko (Марко Данилович Безручко).

W dniach poprzedzających atak armii Budionnego twierdza Zamość została dobrze przygotowana do obrony przez położenie przez ukraińskich saperów pól minowych i drutów kolczastych. Mimo olbrzymiej przewagi liczebnej, i nieustających ataków, przez kolejne trzy dni, Rosjanom nie udało się wedrzeć do miasta.

Związanie na trzy dni rosyjskiej Konarmii dało czas na nadejście pomocy wojsk generałów Hallera i Sikorskiego, czego bezpośrednim rezultatem była Bitwa pod Komarowem, obok Bitwy Warszawskiej drugie decydujące starcie wojny rosyjsko-polskiej. W wyniku tej bitwy słynna Konarmia przestała istnieć jako liczący się związek taktyczny.

Dzisiaj imię generała Marka Bezruczki nosi ukraińska Samodzielna Brygada Zmechanizowana, która znana jest z zestrzelenia w Obwodzie Donieckim kolejno trzech rosyjskich samolotów szturmowych Su-25.

(na zdjęciu od lewej: Gen. Antoni Listowski, ataman Symon Petlura, płk Wołodymyr Salski, płk Marko Bezruczko, Berdyczów, 21 kwietnia 1920 r.)

29 sierpnia 1920 roku rozpoczął się rosyjski atak na Zamość, którego broniła ukraińska 6 Siczowa Dywizja Strzelców (6-та січова стрілецька дивізія) wspólnie z polskim 31 Pułkiem Strzelców Kaniowskich. Obroną dowodził generał Marko Da